5000 stappen

Er was een tijd, nog niet zo lang geleden, waarin ik amper een paar minuten kon lopen. Het absolute dieptepunt? Januari 2024. Ik had net voor de derde keer een longembolie had gehad. Mijn lichaam kon bijna niets meer, de kleinste handeling kostte moeite en een trap oplopen voelde alsof ik de Mount Everest aan het beklimmen was. Mijn hoofd wilde wel, maar mijn lijf deed niet meer mee.

Een paar weken later bood mijn buurvrouw mij iets aan: “Zal ik een trainingschemaatje voor je maken? Iets heel lichts?” En ik zei ja. Het voelde als een begin, een klein handvat om me aan op te trekken. Maar ik was er nog niet mee begonnen, of ik kreeg een blessure aan mijn voet. Ik kon letterlijk niet meer lopen zonder pijn. Vanaf dat moment gleed ik van het één in het ander. De moed zakte me in de schoenen…

Ik trok aan de bel bij mijn huisarts. Op haar aanraden ging ik aan de slag met mijn fysiotherapeut. Hij hielp me om te bewegen binnen de grenzen van wat mijn lichaam nog wél kon. Rond mei 2024 startte ik daarnaast met EESystem sessies: een geavanceerde technologie die een krachtig veld van lichtfrequenties opbouwt, ontworpen om het zelfherstellend vermogen van lichaam en geest te ondersteunen. In dit veld kan je systeem diep ontspannen, resetten en regenereren op cellulair, energetisch en emotioneel niveau. Ik besloot hier zo vaak als mogelijk naartoe te gaan. Het is super krachtig, zeker in combinatie met bewuste afstemming op I AM!

Ik begon ook met fietsen, ik lette op mijn voeding, maar nog belangrijker: ik deed het innerlijke werk. Meditaties, het loslaten van onbewuste overtuigingen, contracten, patronen van aanpassen, hard werken, volhouden. Ik werd mijn eigen I AM coach, vroeg óók mijn collega-coaches om hulp en gaandeweg liet ik talloze onderbewuste programmeringen stuk voor stuk gaan.

Waar ik me steeds meer bewust van werd, was dit: mijn lichaam is niet het probleem. Maar het lichaam drukt wel alles uit wat innerlijk (nog) niet in lijn is. Waar ik mezelf heb afgewezen, of klein hield, over mijn grenzen ging. Het fysieke lichaam liegt niet. Dat was tegelijkertijd confronterend én bevrijdend. Want als het lichaam een weerspiegeling is van de innerlijke wereld… dan kan het dus ook anders. Maar alleen door het op te lossen op de plek waar het vandaan komt, dus in die binnenwereld!

Nu, ruim anderhalf jaar verder, loop ik elke dag met gemak 5000 stappen. Heb ik de verhuizing van mijn moeder prima doorstaan. Ben ik dagelijks fanatiek aan het tafeltennissen. Voor sommigen misschien niks bijzonders, maar voor mij is het een overwinning: One small step for man, but a giant leap for… me. Ik lééf weer! Daar waar het behoorlijk uitzichtloos leek, heb ik het Licht in mezelf hervonden. In zachtheid, eerlijkheid en vertrouwen. En ik ben onderweg naar nóg beter, maar dat hoeft niet morgen ‘klaar’ te zijn. Overmorgen is óók prima. 😉

Dit blog schrijf ik niet om te zeggen: kijk eens hoe goed ik het gedaan heb. Het is een uitnodiging: als herstel voor mij mogelijk is, dan is er voor jou óók een weg. Of het nu om fysieke klachten gaat om andere dingen waar je tegenaan loopt. Echt waar. Jij kunt jouw eigen Pad hierin bewandelen. Jouw beweging. Jouw keuze. Jouw lichaam. Jouw Leven. Jouw Licht.

We creëren onze werkelijkheid van binnenuit. Dit heeft niets met ‘schuld’ te maken, maar het is hoe het nou eenmaal werkt. Alles is energie en energie volgt aandacht. En dat is gelijk het goede nieuws: het kan dus anders. Niet door harder te werken, maar door dieper te zakken en steeds opnieuw te kiezen voor de Stilte en de Waarheid en door de liefdevolle verantwoordelijkheid te nemen voor jouw pad van Licht.

En als dat betekent dat je vandaag één stap zet in plaats van vijfduizend … dan víer je die stap! Het is begonnen.

Wil je hierin ondersteuning?
Mijn persoonlijke ervaring gaf de aanzet tot de meditatiereeks Licht in je Lichaam – een zachte bedding om weer vriendschap te sluiten met je lichaam en met jezelf.
Liever 1-op-1
begeleiding? Kijk dan eens op de coaching pagina.

6 comments

  1. Ach lieverd Mariske toch .. wat een bijzondere blog waarin je zoveel van jezelf laat zien en je je zo kwetsbaar opstelt.
    Januari 2024 .. echt nog niet lang geleden … ik denk aan alle keren dat je zo blij voor de camera zat en ons zo inspireerde met de prachtigste I Am sessies, aan je blije gezicht en aan het volste vertrouwen dat je niet alleen altijd uitstraalde maar ook overbracht op ons.
    Was het een opgave, was het juist een houvast en zei je alle woorden die je tegen ons zei allereerst tegen jezelf? Hoe mooi!
    Ik herken dat gevoel van toen ik de prachtigste yogalessen gaf en van binnen wist dat ze juist voor MIJ bedoeld waren.
    Zo fijn dat het je inmiddels beter gaat, dat je hulp gezocht en gevonden hebt, patronen hebt doorzien en dat je lichaam haar kracht weervond. Ik wens je van harte te dat dit proces zich steeds verder ontvouwt en geef je een allerliefste knuffel. Gemma

    1. Hi lieve Gemma, het was nóóit een opgave. Het was precies dat wat ik wél kon en waar ik zoveel vreugde uit heb gehaald! En ja, natuurlijk was iedere sessie ‘voor jullie’ er eentje voor mij. Want er is maar 1 en 1 alleen!

    1. Hi lieve Wil, het was geen knokken 😉 Het was juist achterover leunen, afstemmen en luisteren. En daaruit ontstond als vanzelf de juiste actie.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.